Houd jij toch je mond!

yoda-922520_1280

In de brugklas hadden we een groepje meisjes in de klas die de dienst uitmaakten. Iedere begin van de pauze diende iedereen vijf cent aan ze af te staan. Als je dat niet deed, dan was je gierig en als je je vijf cent terug vroeg ook. Nadat ze hun rondje hadden gedaan hadden ze genoeg om snoepjes te kopen in de kantine. Ik vond dat krom, dus greep ik in. Continue reading →

Advertenties

Het best bewaarde geheim van de organisatie

bulb-2287759_1920

Het vervelende van slim-zijn is dat mensen de hele dag verwachten dat je slim doet. Dan raken ze bijvoorbeeld ergens van in paniek, omdat het niet lukt, en gooien ze het taakje naar mij toe: ‘Doe jij maar, jij bent slim.’
Maar hoe maak je duidelijk dat je je Netflix-programma aan het kijken bent en daarom geen zin hebt om een nieuwe virusscanner op een tablet te zetten? Om maar even een recent voorbeeld te noemen. En als ik het dan zo letterlijk uit, dan ben ik stom en flauw en is het mijn schuld als het zelf moeten doen en het dan ook nog eens mislukt.  Continue reading →

Zijn er allochtone hoogbegaafden in da house?

concert-633110_1920.jpg

Toen ik zeven of acht was moest ik van mijn moeder ‘nu mijn kamer opruimen’. En ineens bedacht ik mij het volgende; het moment ‘nu’ bestaat niet. Want zodra je in je hoofd bedacht dat iets ‘nu’ moest gebeuren, dan moet je het daarna uitspreken. Tussen denken en praten zit enkele (milli?)seconden waardoor je nooit het exacte moment ‘nu’ hebt. Ik vond dat we daarop iets moesten bedenken. Dus begon ik alvast met nadenken. Op die leeftijd dacht ik trouwens nog dat ik op aarde was gekomen om voornamelijk onopgeloste kwesties te gaan oplossen. True story. Daarom was school zo’n teleurstelling voor me, aangezien we dingen moesten leren die iedereen al lang wist. Of eigenlijk, dingen die ik al lang wist. Maar dat had ik toen nog niet zo door. Continue reading →

Slim. Maar depressief. Maar slim.

glasses-304499_1280

 

Een collega kan niet met Excel werken. Excel is namelijk te dom voor hem. Dat zegt hij zelf. Hij is namelijk zo intelligent dat hij niet overweg kan met domme dingen. Dit roept hij over de afdeling en mijn collega’s knikken dan instemmend mee. Zij begrijpen het. Zij noemen hem namelijk The Big Bang Theory. Dat ik al honderd keer heb moeten uitleggen dat dat de serie is en niet een personage, laat ik maar effe terzijde. Continue reading →