Houd jij toch je mond!

yoda-922520_1280

In de brugklas hadden we een groepje meisjes in de klas die de dienst uitmaakten. Iedere begin van de pauze diende iedereen vijf cent aan ze af te staan. Als je dat niet deed, dan was je gierig en als je je vijf cent terug vroeg ook. Nadat ze hun rondje hadden gedaan hadden ze genoeg om snoepjes te kopen in de kantine. Ik vond dat krom, dus greep ik in.

Ik weigerde vijf cent af te staan en toen ze mij gierig noemden, zei ik: ‘Schooiers.’
De boel ontplofte. Er werd geschreeuwd, gekrijst en gescholden. Ondanks dat de rest van de klas mij gelijk gaf, zei niemand iets. Ik had mijn mond moeten houden. Toch vond ik het meer dan waard.

Bij mijn eerste bijbaantje moesten we een keer overwerken van mijn manager. Nadat de winkel was gesloten moesten we de winkel gaan verbouwen. We kregen een bouwboekje en een saucijzenbroodje en wat te drinken. Wie geen varkensvlees mocht kreeg een kaasbroodje. De verbouwing zou ongeveer drie uur duren. Dus stapte ik naar de manager. Ik maakte hem duidelijk dat er volgens de cao niet overgewerkt mocht worden op zaterdag en dat medewerkers die langer dan negen uur hadden gewerkt, recht hadden op een warme maaltijd ter waarde van zeven euro vijftig. Ook dit escaleerde. Dit escaleerde zo erg dat mijn manager mijn moeder hierop aansprak toen ze nietsvermoedend in de winkel winkelde.
Haar antwoord: ‘Ja, Stacey zegt niet veel, maar als er iets niet klopt dan staat ze op de barricades.’

Dat is waar. Als er iets niet klopt, dan word ik onrustig. En moet ik er wat van zeggen. Als ik dat niet doe, dan blijft dan onrustige gevoel en doe ik geen oog dicht ’s nachts.
Ik wijt het maar aan mijn hoogbegaafdheid, want ik ben namelijk helemaal niet zo opgevoed. Als derde generatie indo heb ik voornamelijk geleerd  om mijn mond te houden, niet op te vallen en doen wat er van me gevraagd wordt.
‘Ja, maar…’
‘Sssst, houd toch je mond!’
Alleen binnenshuis gaven we commentaar op zaken en buitenshuis hielden we onze mond.

Alleen ik niet.

Dus toen we ooit een stagiaire hadden op de afdeling en hem werd gezegd dat hij na zijn afstuderen een contract aangeboden zou krijgen, ging ik naar hem toe om hem te vertellen dat hij aan het lijntje werd gehouden. We hadden deze zomer nog een goedkope kracht nodig, maar hem vol aannemen daar was geen geld voor. Dat wist ik. Dat vond ik krom, dus greep ik in. Hij vond het jammer, geloofde me niet helemaal maar solliciteerde wel verder op mijn advies. Toen hij inderdaad te horen kreeg dat hij geen contract kreeg, had hij gelukkig wel wat lopen.
Hetzelfde deed ik toen ik opving dat een collega niet verlengd zou worden. In plaats van mijn mond te houden adviseerde ik de desbetreffende collega om alvast verder te gaan kijken.

Ik moet me er eigenlijk niet mee bemoeien. Dat weet ik ook wel. Het zijn niet mijn zaken. Maar dankzij mijn hoogbegaafdheid voel ik me altijd super verantwoordelijk. Voor alles en iedereen.

En die verantwoordelijkheid gaat ver. Heel ver. Dus toen een oud-collega zich schuldig maakte aan #metoo- achtige praktijken, ging ik naar de manager. Met een rechtszaak tot gevolg. Toen iemand ten onrechte werd beschuldigd in een besloten Facebook-groep, kwam ik voor die persoon op. Dit liep zo hoog op dat de dader uiteindelijk is verbannen van de groep. En toen ik een fondsenwerver een praatje hoorde houden waarbij ze het verschil niet wist tussen Indiaase en Indonesische mensen, moest ik er ook wat van zeggen. Het gevolg was dat ze bijna moest huilen.

Dan hoor ik mijn Indische oma weer in mijn hoofd roepen: ‘Sssst, houd jij toch je mond!’

Dus deze week had ik als doel om mijn mond te houden en dingen maar te laten gaan. Ook al gaat het dan gigantisch fout. Loslaten.
Dus ik ging niet in discussie met mijn manager toen hij weer een belachelijk idee had- hij was ook van zijn à propos toen ik geen weerwoord gaf.
En in de trein zag de conductrice een donkere mevrouw met een gekleurde tas en zei: ‘Wat mooi! Is dat baatiek?’
Ik wilde ingrijpen, maar zei niks. De tas bleek overigens gewoon van de DiDi te zijn.

Het ging lekker totdat ik met een collega, waarmee ik echt weinig mee heb, ging lunchen. Uit het niets zei hij: ‘Trouwens ik heb een IQ van meer dan 145.’
Ik verslikte me. Nu liegt hij altijd over veel dingen, maar dit sloeg alles. Achteraf bedenk ik me dat hij dit zei omdat hij via-via moest weten dat ik…

Ik wilde ingrijpen, maar ineens herinnerde ik mijn doel van deze week.
‘Wat goed zeg! Hoe heb je dat ontdekt?’ -Ik denk nog steeds dat ik er een geweldig acteertalent in mij schuil gaat.
Hij knikte op zo’n rare manier, waarvan ik wist dat er iets niet klopte. Ik werd onrustig. Ik moest wat doen. Ik moest wat zeggen! Maar ik hield me in.
‘Een internet test. Ik maakte hem en er stond dat ik een IQ heb van meer dan 145. Kan wel kloppen. Een kenmerk van extreem hoogbegaafdheid is dat ik een zeer kort lontje heb. Zoals je wellicht gemerkt heb ga ik echt vaak uit mijn dak.’
‘Nee, dat heb ik echt nog nooit gemerkt’, zei ik.

De rest van de pauze was het nogal awkward. Terug op mijn werkplek werd ik super onrustig. Ik moest wat doen, maar ook weer niet. Uiteindelijk stuurde ik hem een berichtje waarin ik aangaf dat een internet IQ- test geen betrouwbare test is om een IQ te meten, noch om daar waarde aan te hangen. Als hij echt wilde weten of hij hoogbegaafd was kon hij een IQ- test doen bij een psycholoog of meer te weten komen over hoogbegaafdheid. Ik stuurde hem wat linkjes van hulpverleners en goede websites.
Ik kreeg een onzekere: ‘Dank je wel’ terug.

Eerlijk gezegd denk ik niet dat hij hoogbegaafd is, maar dit keer hoeft hij dat niet van mij te horen. Ik laat het een keer aan iemand anders over.
Nu wil ik graag typen hoe bevrijdend en verrijkend dit is op mijn leven. Maar ik ben sindsdien onrustig. Zeer onrustig.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s