Encarta 98 was het mooiste wat er was

test

Niemand waardeerde Encarta 98 zoals ik dat deed. Encarta 98 was één van mijn grootste hobby’s op de basisschool. Ja, ik las encyclopedieën. En ik las ook woordenboeken. Daar kwam ik toen gewoon rustig voor uit. Ik had namelijk het idee dat ieder kind dat deed. Want iedereen wilde toch gewoon dingen weten? Toen ik ouder werd kwam ik erachter dat dit niet het geval is. En nog steeds snap ik niet waarom mensen dingen niet gewoon willen weten? Vraag je je nooit iets gewoon af? Of zoek je nooit dingen uit? Nou, de meeste mensen niet dus. Hier kwam ik laatst achter toen een collega zei dat Zwarte Piet moest blijven, want moeten we dan ineens ook het woord zwartrijders verbieden? Toen zei ik dat dit een drogreden was.
‘Een wattes?’
Ik legde dat niet uit, omdat ik mezelf eraan herinnerde dat de meeste mensen geen discussie kunnen voeren. Daarom weten ze ook niet wat een drogreden is. En omdat mensen dit niet weten is het debat zinloos en kunnen we net zo goed- ho maar.

Soms verlies ik gewoon het vertrouwen in de gemiddelde mens.

In de tijd van Encarta 98 had ik dat nog niet. Dus als mensen vroegen wat ik deed na schooltijd zei ik steevast: ‘Encarta-en.’
Nu hadden heel veel mensen Encarta 98. Ik vermoed dat je dat er vroeger gewoon bijkreeg bij aanschaf van een computer. Maar niemand deed echt iets met Encarta 98. Hooguit startten ze het een keer op en knapten daarna af van het idee.

Ik vond Encarta 98 het mooiste wat er was. Ik vertelde mensen ook vaak nieuwe weetjes. Als ze vroegen hoe ik dat wist, knikte ik met mijn ogen dicht en zei ik met een lage stem: ‘Encarta.’
Het leek me dan ook erg leuk om later een baan te hebben waar mensen mij dingen vroegen en ik dan de antwoorden voor ze uit Encarta haalde. Ik geloof niet dat zo’n dergelijke functie bestaat.

Toch had Encarta zijn beperkingen. Niet alles wat ik mij afvroeg stond immers op Encarta. Dus maakte ik een soort lijstje van ontbrekende info. Zodat de makers dat mee konden nemen in hun uitbreidingen. Ik fantaseerde over een encyclopedie waar ik alles kon vinden wat ik zocht. Gelukkig hadden we een paar jaar later internet. Maar dat internet was niet echt zoals we dat nu kenden.

Ten eerste duurde het eeuwen voordat je een webpagina had geladen. Je kon rustig nog even je tv-serie afkijken voordat het scherm volledig was geladen. En dan mocht je nog hopen of alle plaatjes goed doorkwamen (als ze überhaupt al doorkwamen).
Daarnaast vond ik het nogal tegenvallen. Ik kon gewoon niet de informatie vinden die ik zocht. En daarmee bedoel ik, dingen die ik mij afvroeg en waarop ik het antwoord wilde weten. Zo heb ik een keer en public geklaagd dat het internet niet volledig was en dat Encarta 98 meer info bevatte. Toen kwam ik er ook pijnlijk achter dat ik de enige was die echt informatie zocht op internet in plaats van de hele dag in de TMF chatbox te hangen.

Dus hing ik ook maar rond in de TMF chatbox en zei ik dat ik Sheila uit Scheveningen was. Om vervolgens heel erg bang te worden, omdat je niet wist met wie je aan het chatten was. En straks was het een enge man die ineens bij ons op de stoep stond.

Intussen fantaseerde ik over een website waar je informatie kon zoeken en afbeeldingen kon vinden. En ineens was daar Google. Mijn tijd was gekomen. Het feestje werd ook nog eens uitgebreid met Wikipedia. Ik kon mijn geluk niet meer op!
En toen wilde ik een site waarop ik filmpjes kon zien. Ik wilde namelijk videoclips kijken en dat kon gewoon niet. Hoe gek dat tegenwoordig ook is. Er is gewoon een periode geweest dat je videoclips alleen op tv kon zien. Dan moest je ook nog het geluk hebben dat je favoriete clip werd gedraaid. Ik heb uren met The Box gebeld om videoclips te bestellen. Maar mijn bestellingen kwamen echt nooit voorbij. Of ik had te weinig geduld en werden mijn clips gedraaid toen ik allang van de tv weg was. Who knows.

Maar goed, je kon nergens clips kijken. Soms was er nog een mogelijkheid bij de Amerikaanse MTV, maar dat duurde allemaal langer voordat het werd geladen en soms mocht je het ook niet kijken met je Nederlandse IP-adres. Ik wilde een website waar ik alle filmpjes kon kijken die ik wilde zien. En een aantal jaar later was daar ineens YouTube. En sindsdien was ben ik verslaafd aan internet.
Het mooie aan het internet vind ik dat je dingen kan opzoeken. Dat je ineens wakker wordt en je afvraagt wat voor een jeugd Spinoza heeft gehad en je kan het antwoord gewoon vinden op Wikipedia. Ja dat heb ik laatst echt gegoogled. En misschien ben ik ook wel een beetje de enige die het internet daarvoor gebruikt, aangezien mijn omgeving graag naar vlogs kijkt.

En ik ben nog nooit nieuwsgierig geraakt naar iemands leven op YouTube
– Ik haat vlogs-

 

 

Nog heel even de dramatische intro van Encarta 98. Love it 🙂