Hoe doen jullie dat?

Hoe doen mensen dat? Een fulltime baan, een leuk sociaal leven, sporten en een relatie tegelijkertijd onderhouden? Ik doe dit nu ruim twee weken en om meteen de balans op te maken… Het gaat niet goed! Zo stond ik vanochtend met tranen in mijn ogen voor mijn werk en kreeg ik ergens deze week nog een complete breakdown op de bank. Het is te overwhelming. Ik trek het niet meer.

Zoals ik al honderd keer eerder heb verteld trek ik prikkels heel erg slecht. Een dagje shoppen in het centrum van Utrecht is voor mij al genoeg om een halve dag bij te moeten komen. Daarnaast trek ik een avondje in de kroeg alleen na twee glazen wijn en een bepaalde vage atmosfeer. Daarmee bedoel ik dat het muziek op een dusdanige niveau moet staan, waardoor ik mijn vrienden goed kan verstaan. En de muziek moet ook binnen mijn genre passen. In ieder geval, ik moet de muziek kennen want dat geeft dan een soort van rust in mijn hoofd. En ik wil ook dat niet te veel mensen om mij heen staan, want dat vind ik niet prettig. En als mensen mij aanraken ook niet. Alleen dan, dan heb ik een leuke tijd.

Als dit allemaal niet gebeurt ben ik ongelooflijk chagrijnig. Dan ga ik bijvoorbeeld   mensen duwen in de winkelstraat, omdat ik wegren van al die prikkels. Of dan ben ik ongelooflijk stil, saai en moody in de kroeg. En dan is het tijd om naar huis te gaan. Dan lig ik thuis op de bank gedachteloos door mijn Facebook tijdlijn te scrollen, terwijl er op de achtergrond de tv zachtjes aanstaat.

En dat werkte gewoon allemaal prima voor me. Totdat ik een relatie kreeg en daar nogal van in paniek raakte. Ik had (heb) namelijk geen idee hoe ik me-time moet maken. Dus dan ben ik mij al de hele dag aan het irriteren op het werk.

Ik coach al een tijdje nieuwe medewerkers. En nee, dat is niet vrijwillig. Ondanks dat ik tegen mijn baas heb gezegd dat ik hier niet geschikt voor ben, moet ik dit min of meer doen. Nu gaat het allemaal wel aardig, maar er is er één bij die echt alles vraagt. En dan ook echt al-les!

‘Stacey, mijn scherm begint steeds witter te worden en ik zie een cirkeltje dat draait en dat draait en dat draait.’ Ik: ‘Hij is aan het laden…’ Hij: ‘Stacey, ik heb net vier keer op enter gedrukt en nu doet ie niks meer.’ ‘NEE JE HEBT HEM NU GESLOOPT! Ga nu maar met de servicedesk bellen.’ Wat hij dan ook doet. En na nog meer sloom gedoe en gezeik op kantoor ga ik met een vol hoofd naar huis en trek de deur dicht. Dan wil ik gewoon weer op de bank ploffen en acclimatiseren en appt mijn vriend dat hij onderweg is naar mij.

Hartstikke leuk maar hoe dan? Dus zodra hij voor de deur staat heb ik amper tien procent van de prikkels verwerkt. En dan doen we gezellig en krijg ik een dosis nieuwe prikkels over mij heen en na afloop ben ik dood- en doodop. Dan begint weer een nieuwe dag.

Ik moet er ook even bij vermelden dat mijn vriend een super drukke baan en sociaal leven heeft. Dat staat, euh, nogal in contrast met mijn baan en sociale leven. Mijn vrienden en ik zijn nogal van gedoseerd en rustig contact. Uiteraard heb ik vrienden die ook snel overprikkeld raken. En dat gaat goed. Mijn vriend werkt gerust een dag over om ’s avonds met zijn vrienden tot laat in de kroeg te hangen. Maar hoe dan?

Dat is iets wat niemand weet. In ieder geval ik niet. Want ik ben gisteravond mee geweest en ik was na een kwartier al doodop. Komt er nog bij dat ik verscheidene breakdowns deze week heb gehad en ik me vooral niet mag aanstellen van mezelf.

Ja, ik wil heel graag met een bakje chips tv kijken en nee, ik heb geen zin om gezellig te doen nu. Maar ja, ik doe het voor hem want ik wil hem ook zien. En op het moment dat ik compleet overprikkeld ben dan neemt mijn resting bitch face het over.

Een resting bitch face is een boos hoofd die sommige mensen trekken als ze neutraal kijken en/ of aan het nadenken zijn. Dat dus. En aangezien ik nogal vaak nadenk kijk ik als een zure Kanye West de wereld in. Dat werkt dus niet in de kroeg. Totaal niet! Want niemand wilt leuk met me kletsen en er is altijd iemand die vraagt waarom ik zo boos kijk. Super irritant, waardoor ik echt boos word. Oké, die kroegscène van gisteravond ging voor mij niet zo lekker dus. Ik heb het vandaag de hele dag overdacht en het kan beter, het kan beter.

Maar goed, ik ben vandaag eerder naar huis gegaan zodat ik tot rust kan komen. Het hele weekend staat namelijk weer vol relatie afspraken. Uit paniek heb ik zojuist een bak popcorn gemaakt en eet dit nu als een ware aasgier op. Terwijl ik dit typ appt mijn vriend de planning voor het weekend door. Ik paniek. En nu is alle popcorn op en stort ik me maar op het zout dat onderaan de bak ligt. Niet verkeerd, moet ik zeggen.

Wat ook een probleem is (voor mij) dat je bij een nieuwe relatie ook nieuwe mensen moet  ontmoeten. As in zijn familie, vrienden, kennissen, collega’s en weet ik veel wat allemaal. Nu  ben ik niet zo goed met sociale interacties. Bij voorbaat raak ik al in de stress als ik een groep nieuwe mensen moet ontmoeten. Daarnaast verknal ik het bij eerste indrukken (ik zit er over te denken om een soort elevator pitch standaard paraat te hebben). En ik kan geen gesprek gaande houden, omdat ik heel vaak krekeltjes hoor als mensen gaan praten. En die resting bitch face werkt ook niet mee.

Ik ben ondertussen continu bezig hoe ik overkom op mensen en wat ze van mij vinden. En door mijn prikkelgevoeligheid vind ik mensen in een bepaalde setting niet prettig.

‘Mensen zeggen nooit over jou dat jij een spontane meid bent’, zei mijn moeder een keer. Nee dat klopt ook gewoon. Ik vind het namelijk zelf ook niet en wou echt soms heel vaak dat ik anders werkte. Anyway, het kan zijn dat ik hem stress voor niets en dat het achteraf meevalt. Maar daar durf ik niet van uit te gaan. Trouwens als iemand tips voor mij heeft n.a.v. bovenstaande, graag!