De zomerstop die ik nooit aankondigde

De zomerstop die ik nooit aankondigde

En toen was het effe stil… Één van de laatste keren dat ik wat schreef mompelde ik iets over hooikoorts (die trouwens ook echt heftig was!) en dat ik daardoor geen puf meer had om nog wat te schrijven. En toen ging de hooikoorts voorbij en was het ook stil. En op een gegeven moment vergat ik ook een beetje dat ik een blog had. En toen bedacht ik me dat ik hem ook kan verwijderen, want ja ik kan mijn eigen afspraken ook niet echt nakomen. Lekker betrouwbaar! En had ik ook niet een beetje een writersblock? Of zou ik mijn zomerstop lekker lang uitrekken en dan een soort comeback maken? Hoe langer ik erover nadacht, hoe lastiger het werd om zomaar terug te komen. Dus met trillende handjes en twijfelende gedachtes logde ik in. En toen zag ik dat ik gewoon bezoekers had tijdens mijn afwezigheid, wtf! Dus hier ben ik dan maar weer. Nog steeds dezelfde, maar dan met meer avonturen.

Nou ja, avonturen is een groot woord. Dan lijkt het net of ik echt gave dingen beleef, maar meer dan de helft van de tijd ben ik mijn leven aan het overdenken en word daarmee met de dag anti-socialer. Wat er in de tussentijd is gebeurd: ik nam mijn eerste xtc-pil, ik raakte depressief, ik ging in mijn eentje op vakantie naar Israel, ik ging een crush ontmoeten in Israel en er ging weer veel mis, ik schreef me in voor een opleiding Redactie, ik stopte abrupt met de pil, ik zette mijn CV online en werd overspoeld met baan aanbiedingen die ik niet leuk vind en raakte van dit alles nogal in de stress. En dat is wat ik de laatste tijd ook veel doe: stressen en het overdenken van dingen. Maar dat kunnen we ook wijten aan het Nederlandse weer. Daardoor zit ik veel op de bank in m’n eentje en als ik naar buiten ga weet ik ook niet wat ik aan moet trekken. En nu heb ik kou gevat…

Naast dit alles ben ik ook weer in mijn Hoogbegaafdheid Ontkenningsfase. Dat heb ik eens in de zoveel tijd. Dat houdt in dat ik op een dag opsta, in de spiegel kijk en denk: “Ik hoogbegaafd? Ach, welnee! Muhahahaha, oh jij komische trut”. De rest van de dagen pas ik mezelf aan aan de rest van de wereld en onderdruk ik mezelf. Ook al heb ik mijn coach beloofd dit nooit meer te doen… Ik denk dat het een overlevingsstrategie is. Want uiteindelijk willen we allemaal ergens bijhoren en vooral niet buiten de groep vallen. Dus toen ik een verhaal hoorde van een moeder wiens zoon van acht zo slim is dat hij al op groep acht niveau opereert, snoof ik m’n neus op en trok wat vreemd met mijn wenkbrauw. En toen ik op Facebook een klacht van een moeder las, wiens kind duidelijk hoogbegaafd was (volgens haar) maar dat niet toonde op de IQ-test. Waardoor het kind niet naar de versnellingsklas mocht en daardoor gedoemd was om de rest van haar leven zwaar onder haar niveau te werken, knipperde ik tien keer met m’n ogen. Ach, die hoogbegaafde kinderen toch. Die willen toch alleen maar versnellen. En daarom ben ik dus niet hoogbegaafd met mijn studie ontwijkend gedrag. Als iemand mij vraagt iets extra’s te doen, krijg ik al de kriebels. Zo zat ik als kind niet in de plusklas rekenen, want ik wilde liever “iets voor mezelf doen” als ik mijn werk af had. En toen mijn baas vroeg of ik mijn werk niet wil verrijken met extra taken naar keuze, lachte ik mysterieus terug. Want waarom zou ik mezelf kwellen met dingen die me niet boeien? Ik ben niet echt masochistisch aangelegd, weet je.

En nu zit ik, hartje zomer wat in de realiteit meer voelt als een lange herfstdag, op de bank naar slechte series te kijken. Wetende dat ik nog steeds geen idee heb wie ik ben en of ik nu wel of niet weer naar hoogbegaafden lotgenotenavond moet? “Kom op Stees, je bent beter dan dat”, fluister ik mezelf toe. Maar eerlijk, ben ik helemaal niet beter. Het lijkt soms of iedereen om mij heen precies weet wat ie wil. Goede banen, verloofd, getrouwd, kinderen, koophuis… Misschien moet ik een keer van Facebook af zodat zulke berichten me ook niet kunnen kwellen. Anyway first things first, ik ga jullie de komende blogs lastig vallen met de dingen die zijn gebeurd toen ik even stopte met bloggen. Zodat ik zelf ook weer alles op een rijtje kan krijgen. Laat ik dan maar beginnen met één blog per week op dinsdag om twee uur in de middag. Altijd beginnen met kleine stapjes. Wat ik trouwens ook erg moeilijk vind, want als ik iets leuks vind geef ik 160% en vervolgens helemaal niks.  Maar goed, bij deze… Zie jullie volgende week dinsdag weer om 14:00 uur met een nieuwe blog!

2 gedachtes over “De zomerstop die ik nooit aankondigde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s