High Potentials #singlespecial

High Potentials #singlespecial

Omdat ik deze maand 2 jaar single ben, houd ik de hele maand een single special op vrijdag

Ik schrik op van een geluidje uit mijn telefoon dat ik niet ken. Oh god, ik krijg zowaar een berichtje van iemand uit The Inner Circle. Mijn derde in drie dagen tijd. Het voelt als een kleine overwinning. Nieuwsgierig open ik de app om te checken wat ene Roderick (ook zo’n cliché naam voor deze app) te melden heeft. “Hey mooie dame, wat zijn jouw plannen voor vandaag?”, zegt hij. Ik staar wat teleurgesteld naar zijn profielfoto’s. “Hij is mijn leeftijd en nu al kalend”, beklaag ik me bij een vriend die mij deze datingsite heeft aangesmeerd. “Man, hij is een high potential! Die gast heeft zo’n goede baan… Geen wonder dat hij nu al kaal wordt”, krijg ik als antwoord. Omdat hij mijn derde bericht is in drie dagen tijd, besluit ik toch maar te antwoorden. “Gewoon werken haha. Wat zijn jouw plannen?”, app ik terug. Dat “haha” voegde ik maar toe om niet al te ongeïnteresseerd over te komen. Alhoewel ik dat wel ben.

Drie dagen geleden ben ik maar in gegaan op de uitnodiging van een vriend om lid te worden van The Inner Circle. De uitnodiging stond al een paar weken open. Het leek me gewoon al die tijd niet echt mijn ding… Een datingsite met een selectie aan de poort, alleen voor jonge, hoogopgeleide, goed uitziende, stedelijke singles. En oh, je moet ook een goede baan hebben. “High potentials”, noemt die vriend ze. En hij vindt het fantastisch:”Mensen met kwaliteit, niveau, en inhoud. Beter dan Tinder!”. Nu hebben Tinder en ik een haat-liefde verhouding. Ik vind swipen een heerlijk tijdverdrijf alleen ontmoet ik geen leuke mannen daar, maar om nou over te stappen naar The Inner Circle… Misschien lag het ook wel dat ik ergens onzeker was dat ik werd geweigerd. Ik heb nou niet een indrukwekkende baan of een leuk sociaal leven en ik ben niet uitzonderlijk knap.  Wellicht was ik gewoon te onzeker over mezelf. Maar vind je het gek? Mijn vorige date zei dat ik slecht zoende, omdat ik stijve lippen schijn te hebben en daarnaast vond hij me gewoon niet aantrekkelijk genoeg. Ja, dat hakte gewoon in op mijn fragiele, grote ego.

Anyway, ik kwam dus door de screening heen. Vol verwachting installeerde ik de app en begon wat rond te kijken. “Iedereen lijkt op elkaar, jankte ik, en iedereen heet Floris of heeft een dubbele naam”. De vriend kijkt mij niet-begrijpend aan. Hij vindt het hier the bomb en heeft al verscheidene matches en gesprekken lopen. Mijn profiel wordt ondertussen drukbezocht, maar geen gesprekken. En dat is opmerkelijk. Ik heb op verscheidene datingsites gezeten en vaak krijg je als nieuweling enorm veel berichten. Hier dus niet. Lekker saai. Volgens de vriend moet ik zelf maar een gesprek starten, maar dat vind ik niks aan. Misschien ben ik wel ouderwets, maar een man scoort bij mij als hij het gesprek start. Maar hier wordt niet gescoord. Ik zet random wat hartjes naar mannen die ik wat leuker vind dan de rest. De app geeft aan dat er alleen een match wordt gevormd, als die andere man ook een hartje naar mij stuurt. Er gebeurt vervolgens niks. De mannen in kwestie krijgen wel een melding dat ik op hun profiel keek. Ze kijken terug. En vervolgens niks. Lekker saai. De vriend dringt aan om toch zelf een gesprek te beginnen, maar ik vind ze niet de moeite waard.

Een vriendin vraagt of ik het niet intimiderend vind, al die mannen met die goeie banen? Nee, ik zie die mannen iedere dag op mijn werk en ze impressen me niet. Eens in de zoveel tijd komt er weer een nieuwe groep zogenaamde high potentials op mijn werk. Mannen (ook vrouwen, maar we focussen ons in deze blog op mannen) strak in pak, met half lang haar wat een beetje naar achteren is gekamd. In de eerste week stellen ze zich aan iedereen driftig voor. “Hallo Stacey, ik ben Joris. Ik heb een vraagje over de….”. Waarop ik dan antwoord: “Hoi Joris, hoe weet jij mijn naam al voordat ik de jouwe weet?”. “Euh, ja dat vroeg ik na”. “Je had dat ook aan mij kunnen navragen hoor, maar goed…”. Oké ik weet, heel flauw. Maar zoals ik al zei, mij impress je niet. Al gauw komt daarna het moment dat de high potentials mij zien als vraagbaak: “Ja jij weet alles en je kent iedereen”. En vaak moet ik dan ook de namen noemen van interessante mensen die op de afdeling lopen, zodat ze daarmee kunnen aanpappen.

Tja, en ik kom dan in een sweater en sneakers naar mijn werk. Ik heb ook wel leuke jurkjes hoor, maar dan moeten ze de verwarming een keer wat hoger zetten daar. Ik mik mijn spullen op mijn bureau en doe mijn ding zonder dat ik direct opval. Ik doe geen eens extra taken op mijn werk en mijn Linkedin getuigt nou niet van een bepaalde mate van ambitie. Ja, ik schaam me er ook voor (soms). Toch kent iedere manager mij bij naam. “Doe een goed woordje voor me”, zei een high potential laatst toen ik vertrok naar een borrel van een invloedrijk persoon binnen de organisatie. Er was slechts een selectief aantal mensen uitgenodigd in een exclusieve tent waar ze hun eigen bier brouwen. Natuurlijk deed ik geen goed woordje voor hem. Ik deed helemaal geen woordje voor hem. Ik had betere dingen te doen, namelijk bier proeven.
“Ja, maar jij komt er wel”, zei die high potential een paar weken later tegen me. En misschien had hij ook een punt. Misschien is het voordeel van hoogbegaafd zijn wel dat je niet die moeite hoeft te doen, zoals de rest wel moet doen. Het is ook wel oneerlijk dat ik steeds de beste cijfers van het team haal, terwijl ik meer dan de helft van de tijd besteed aan online winkelen. Maar dat zei ik niet tegen hem. Ik zei: “Tja”.

Terug naar The Inner Circle waar nog steeds nooit wat gebeurt. Ik lurk een profiel en ineens stuur ik die gast een knipoog. Even was ik in de veronderstelling dat ik die knipoog ook terug kon trekken door er heel snel weer op te klikken. Die gast kreeg twee knipoogjes van mij. Wat een enthousiasme! Ik hoop dat hij het goed oppakt en dat er een leuk gesprek uit voortkomt. Een uur later checkt hij ook mijn profiel en laat het daarbij. “Waarom is iedereen zo serieus?”, beklaag ik mij weer bij die vriend. “Omdat dit toch een soort netwerksite is, en netwerken is serieus”, zegt hij. Nee, want hoe ik kom aan mijn netwerk op het werk?. Ze onthielden me nadat ik net iets te aangeschoten een (wat ik achteraf hoorde) hilarisch, open en eerijk verhaal vertelde over een mislukte date, waardoor ik na die borrel direct werd opgenomen in The Inner Circle van mijn werk. Toch best super gênant, maar niks verbind mensen meer dan samen lachen.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s