#7 Schrijf dat op

playmobil-451203_1920

 

‘Jouw notulen waren weer wonderlijk om te lezen’, lacht mijn baas.
Ik lach vaag mee. Hij bedoelt namelijk: Ik kon er weer geen touw aan vastknopen. En eerlijk, dat kan ik vaak ook niet. Soms lees ik mijn eigen notulen terug en snap ik er ook niks van. Ik ben al blij als de reacties op mijn notulen zich beperken tot een maximum van drie. Dat voelt altijd als een kleine overwinning.

Ik ontvang een mailtje van William: ‘Wat bedoel je nou met brspw in de tweede alinea?’ Ik mail terug: ‘Geen idee, dat moest weg denk ik.’

Een mail van Fay volgt: ‘Het is Peer Vriezen in plaats van Manfred Perenvries ;)’
Ja, tuurlijk… Hoe kom ik nou weer aan Manfred Perenvries?

‘Misschien is het handig dat ik voortaan niet meer notuleer bij vergaderingen’, opper ik bij mijn baas. Hij geeft aan dat hij mijn notulen juist leuk vindt (‘Lekker verfrissend ook’). Shit. Ik niet.

Ik kan namelijk niet luisteren en schrijven tegelijk. Ik heb een enorm luisterprobleem. Hoe hard ik ook mijn best doe om het gesproken woord te begrijpen, mijn hersenen besluiten altijd wel dat een ander onderwerp interessanter is in mijn hoofd. En omdat vergaderingen van nature saai zijn, gaat het daarom ook gigantisch mis in mijn hoofd.

Nu volgt er een situatieschets van wat er mis gaat in mijn hoofd 

‘Het belang van deze vergadering is toch wel de jaarcijfers. We moeten daar nu echt een klap op geven’
Ik: ‘Hahahaha.’
In mijn hoofd zie ik mijn manager een klap geven op cijfers in de lucht.
‘Maar wie gaat de klap geven? Wij van financiën… blablablabla bla bla’, zegt iemand.
Ik: ‘Hahaha.’
Niemand durft een klap uit te delen. En hij van financiën al helemaal niet. Kijk die kekke trui. Wie heeft hem dat nou weer aangeraden? Alsof je met zo’n trui een klap kan uitdelen.
‘En als we een klap gaan geven dan moeten we bekijken hoe we het gaan finetunen’, zegt weer iemand.
Ik: ‘Hahahaha.’
Wat is dit nou weer voor een zin? Finetunen… Waarom denk ik ineens aan Pimp my Ride? They see me rollin’, they hatin’

Oh ja, ik moest notuleren. Waar hebben we het eigenlijk over?

‘De OP3 X4 query is mislukt. Hoe gaan we daar mee om?’
De wat?
Oh, iedereen lijkt te weten waar het over gaat. Hey kijk, er volgt een discussie en iedereen doet mee. Laat ik maar doen alsof ik notuleer, dan vragen ze mij in ieder geval niks. Oh, Timothy weet ook waar het over gaat. Gek, hij zit hier pas zeven weken. Hoe kan het dan dat ik de enige ben die niet weet wat die query inhoudt? Misschien moet ik dat later even opzoeken. Moet ik trouwens die hele discussie notuleren? Zal wel niet, ik weet niet meer waar we zijn. Wat moet ik eigenlijk überhaupt notuleren?

‘Stacey, schrijf jij dat op?’
Euhm, waar waren we?

‘Dat is een proces waar Stacey zich ook een tijdje mee bezig heeft gehouden’
Oh?
‘Jullie bedoelen het uitwerken van de reglementen? Sorry, was even druk met tekenen de notulen’, verontschuldig ik me. Om vervolgens een geïmproviseerd verhaal te starten wat ik nou precies doe. Tijdens het verhaal twijfel ik steeds meer aan mijn verhaal, maar het feit dat iedereen aandachtig luistert geeft mij een boost. Ik word afgekapt. Ik praat te veel. Nou ja, graag of niet he. 

‘Nee Jan, dat heb ik je vaker gezegd en nog doe je het niet!’
Bitchfight! Snel pak ik wat koekjes erbij en geniet van twee schreeuwende collega’s. Dit hoeft niet in het verslag, toch?

En dan moet ik de notulen gaan uitwerken en begrijp ik niks van mijn aantekeningen. Op hoop van zegen begin ik meteen met uitwerken. Ik denk dat ik het meteen doe, omdat ik bang ben dat ik over een paar uur nog minder begrijp van mijn a4-tje. Het resultaat is zo’n beetje als dit:

Notulen- door: Stacey

  • Iedereen was er, maar Erika niet, want haar kat kotste de gang onder. Succes met opruimen Erika!
  • We moeten een klap geven op het jaarwerk. En we moeten het finetunen.
  • De rode cijfers zijn nog steeds niet…. iets met management. Later opzoeken..
  • Iets met een query die mislukt is. Hoe gaan we daarmee om? Yves en Erika weten daar meer over. Voor meer inhoudelijke details kun je bij hen terecht.
  • Let op: je moet je computer updaten. Dit kan meer tijd in beslag nemen, dan dat er is aangegeven in de mail van de ICT!
  • LinkedIn
  • Gisteren was er een meeting van Jan? en ? en ???
  • De deadline voor het draaiboek is 19 april

En dan druk ik maar op verzenden en dan krijgt iedereen deze vage shit. Ik klik ook te vaak te snel op verzenden, waardoor ik mezelf steeds moet reply-en om dingen toe te voegen.

Soms heb ik ook het idee dat niemand toch echt mijn notulen lees. Toen ik een keer de naam van een collega structureel fout schreef, piepte daar vrijwel niemand over. Behalve dan de collega die mij erop attendeerde. Maar hij gaf ook aan dat hij fan is van mijn notulen en de vergaderstukken alleen leest wanneer ik ze schreef. Ik wist niet of ik dit als een compliment moest opvatten.

Het liefst notuleer ik gewoon helemaal niet. Niks is zo heerlijk om ongestoord mijn gedachten te laten afdwalen tijdens een saaie vergadering. Of ik oefen mijn kalligrafie met fineliners uit het magazijn. Overigens mijn nieuwe verslaving. En als ik niet notuleer heeft niemand door dat ik eigenlijk niet oplet. Ik ben namelijk zeer beoefend in het geven van interessante blikken. Op de basisschool stond standaard in mijn rapport: ‘Stacey luistert aandachtig.’

Maar ach, ik luisterde toen ook al niet. Die hoorapparaten ten spijt. Misschien moet ik eens gaan opschrijven wat echt mijn aandacht heeft. Oh nee, daar heb ik al deze blog voor.